این معاینات به منظور سنجش توانمندی جسمانی، روانی و اجتماعی شاغل و به کارگیری فرد در کار متناسب با این توانمندی‌ها انجام می‌گردد و با تعیین وضعیت پایه سلامت عمومی و شغلی فرد، در صورت ابتلا فرد به یک بیماری در آینده، در تعیین شغلی و یا غیر شغلی بودن بیماری وی به پزشک بسیار کمک می کنند که البته این مسئله هنگام طرح موضوع در مراجع قانونی اهمیت بیشتری پیدا می کند. این معاینات بر اساس ماده 90 قانون تامین اجتماعی برای شاغلین الزامی است . 

2- معاینات ادواری:  

    هدف از انجام این معاینات که مطابق ماده 92 قانون کار باید حداقل سالی یکبار برای هر شاغل انجام گردد، ارزیابی مجدد سلامتی شاغل و تشخیص به موقع علایم بیماری‌های شغلی یا تعیین تناسب شغلی شاغلین می‌باشد.
 
 
3- معاینات تطابق با کار:  

   این معاینات که جزء معاینات تخصصی طب کار می‌باشد جهت بازگشت مناسب فرد آسیب دیده از حادثه یا یک بیماری (شغلی و غیر شغلی) به کار مناسب با توان جسمی و روانی وی استفاده می گردد.
 
4- معاینات بازگشت به کار: 

     این معاینات تخصصی نیز با هدف معاینات قبلی انجام می شود. انجام این معاینات جهت هر کارگری که بیش از  5_3 روز از محیط کاری خود دور بوده است ضروری می‌باشد. 

5- معاینات حین بازنشستگی یا معاینات خروج از کار:  

    این معاینات جهت تعیین و ضعیت کلی سلامت شغلی فرد انجام می‌گردد که این موضوع در خصوص برخی عوامل زیان آور محیط کار که دارای عوارض دیررس یا طولانی مدت هستند (همچون آزبست، سیلیس، پرتوهای یونیزان و ...) از اهمیت ویژه ای برخوردار است.